Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych cd

Analizę przeprowadzono przy użyciu modelu proporcjonalnych hazardów Coxa. Wartości P dla testów współczynnika wiarygodności zostały podane dla zmiennych współzmiennych w modelach jednowymiarowych, a wartości P dla testów Walda zgłoszono dla współzmiennych w modelach wielowymiarowych. Śmierć bez nawrotu została zdefiniowana jako jakakolwiek śmierć, podczas gdy pacjent był w stanie remisji klinicznej, z nawrotem jako konkurującym ryzykiem i został oceniony za pomocą testu Graya. W przypadku nawrotu, śmierć bez nawrotu została uznana za konkurencyjne ryzyko. Modelowanie wielowymiarowe dla nawrotów i śmierci bez nawrotu przeprowadzono za pomocą modelu Fine-Gray. Rekursywne partycjonowanie zostało użyte do wygenerowania hierarchicznego modelu, który zintegrował niemodyfikowalne cechy kliniczne i genetyczne. Skorygowane wartości P zostały obliczone za pomocą poprawki Benjaminiego-Hochberga. Dodatkowe szczegóły znajdują się w sekcji Metody w dodatkowym dodatku. Wyniki
Charakterystyka genetyczna i spektrum mutacji
Rysunek 1. Ryc. 1. Częstość mutacji kierowców i niezależne od wieku powiązanie mutacji TP53 ze słabą całkowitą przeżywalnością.Panel A pokazuje częstotliwość mutacji kierowcy w kohorcie badania; włączone są 32 geny ocenione w modelach wielowymiarowych. Pełna lista częstotliwości mutacji znajduje się w tabeli S7 w dodatkowym dodatku. Panel B pokazuje krzywe Kaplana-Meiera dla całkowitego przeżycia według statusu mutacji TP53. Znaki zaznaczenia oznaczają ocenzurowane dane. Panel C pokazuje krzywe Kaplana-Meiera dla całkowitego przeżycia u pacjentów z mutacjami TP53 (czerwone) lub bez mutacji TP53 (czarne), w zależności od wieku. Linie przerywane przedstawiają pacjentów w wieku poniżej 40 lat i linie ciągłe u pacjentów w wieku 40 lat lub starszych. Wśród pacjentów bez mutacji TP53 młodsi pacjenci mieli dłuższe przeżycie niż starsi pacjenci (współczynnik ryzyka zgonu, 0,54, 95% przedział ufności [CI], 0,45 do 0,65, P <0,001). Wśród pacjentów z mutacjami TP53 przeżycie było podobne u młodszych pacjentów i starszych pacjentów (współczynnik ryzyka, 0,86, 95% CI, 0,56 do 1,31, P = 0,50).
Zidentyfikowaliśmy co najmniej mutację w 1196 z 1514 pacjentów (79%), którzy przeszli hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych, z medianą 2 mutacji kierowcy na pacjenta (zakres, od 0 do 15). Mutacje związane z MDS o wyższym ryzyku zgodnie z Międzynarodowym Prognostycznym Systemem oceniania, w tym TP53 i DNMT3A, były bardziej rozpowszechnione w naszej kohorcie niż w opublikowanych kohortach pacjentów z MDS, którzy nie przeszli transplantacji, podczas gdy mutacje związane z ryzyko MDS, takie jak SF3B1, były mniej powszechne – wyniki, które były zgodne z praktyką kliniczną, aby nadać priorytet przypadkom wyższego ryzyka w przypadku przeszczepu (rysunek 1A) .4,5 Szczegółowe informacje znajdują się w tabeli S8 w dodatkowym dodatku.
Kliniczne i genetyczne uwarunkowania wyników
Aby zidentyfikować mutacje związane z całkowitym przeżyciem, oceniliśmy 32 geny zmutowane u co najmniej 20 pacjentów w kohorcie badania. Geny, które mutowano rzadziej, poddawano analizie opisowej. Niektóre mutacje były istotnie związane, w porównaniu z brakiem mutacji, z krótszym całkowitym przeżyciem, w tym TP53 (współczynnik ryzyka zgonu, 1,96, przedział ufności 95% [CI], 1,69 do 2,28, skorygowany P <0,001) (rysunek 1B ), PPM1D (współczynnik ryzyka, 1,64; 95% CI, 1,27 do 2,12; skorygowany P = 0,002) i JAK2 (współczynnik ryzyka 1,77; 95% CI, 1,21 do 2,58; skorygowany P = 0,03) [przypisy: myalgan opinie, avimed katowice, bellastoma ]

Powiązane tematy z artykułem: avimed katowice bellastoma myalgan opinie