Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych czesc 4

Żadne mutacje nie były związane z przedłużonym przeżyciem. Charakterystyka pacjentów i związków jednoczynnikowych z całkowitym przeżywaniem. Wykazano wcześniej, że czynniki niedenetyczne związane z pacjentem, chorobą lub samym przeszczepem wpływają na wyniki przeszczepienia, w tym na przeżycie ogólne, nawrót i śmierć bez recydywa. Zgodnie z oczekiwaniami, zmienne, które były znacząco związane z krótszym czasem przeżycia w analizach jednoczynnikowych, obejmowały czynniki związane z pacjentem, takie jak wiek biorcy wynoszący 40 lat lub więcej (współczynnik ryzyka w porównaniu do wieku <40 lat, 2,05; 95% CI, 1,66 do 2,53, P <0,001) i Karnofsky wynik oceny stanu mniej niż 90 (w skali od 0 do 100, na której 100 wskazuje na pełną aktywność i bezobjawowe, a niższe liczby wskazują na większą niepełnosprawność, współczynnik ryzyka vs wynik .90 1,51; 95% CI, 1,29 do 1,77; P <0,001); czynniki związane z przeszczepami, takie jak niedopasowanie HLA (stosunek hazardu vs. dopasowanie HLA, 1,25, 95% CI, 1,07 do 1,47, P = 0,006); oraz związane z chorobą elementy standardowych modeli ryzyka prognostycznego dla MDS, takich jak zwiększony odsetek blastów szpiku kostnego (> 5%), ciężka trombocytopenia (<50 × 109 płytek krwi na litr) i kariotyp złożony lub monosomalny. MDS, który był związany z predysponującymi stanami, takimi jak dziedziczne zespoły niewydolności szpiku kostnego, niedokrwistość aplastyczna lub napadowa nocna hemoglobinuria, był związany z dłuższym czasem przeżycia (stosunek ryzyka do braku takich warunków, 0,74; 95% CI, 0,57 do 0,96; P = 0,02) (tabela 1). Pełne zestawienia jednoimiennych związków klinicznych i genetycznych z całkowitym przeżyciem podano w tabelach od S9 do S12 w Dodatku uzupełniającym.
W analizach wielozmiennych tylko mutacje w TP53 były niezależnie związane z krótszym czasem przeżycia (współczynnik ryzyka dla śmierci vs. brak mutacji TP53, 1,71, 95% CI, 1,45 do 2,02; P <0,001) (Figura 1C). Mutacje TP53 były również związane z krótszym czasem do wystąpienia nawrotu (współczynnik ryzyka vs. brak mutacji TP53, 2,03; 95% CI, 1,60 do 2,58; P <0,001), a także mutacje szlaku RAS (NRAS, KRAS, PTPN11, CBL, NF1 , RIT1, FLT3 i KIT) (współczynnik ryzyka vs. brak mutacji szlaku RAS, 1,56; 95% CI, 1,18 do 2,05; P = 0,002). Mutacje JAK2 V617F wiązały się z większą częstością zgonów bez nawrotów (stosunek hazardu vs. brak mutacji JAK2 V617F, 2,10; 95% CI, 1,36 do 3,24; P <0,001), ale nie wyższy wskaźnik nawrotu (współczynnik ryzyka, 0,68; 95% CI, od 0,35 do 1,33, P = 0,26). Wyniki wielowymiarowego modelu Coxa dla całkowitego przeżycia oraz model Fine-Gray dla wskaźników nawrotów i śmierci bez nawrotów, wraz z dopasowanymi współzmiennymi dla każdego modelu, podano w tabelach S13, S14 i S15 w dodatkowym dodatku.
Charakterystyka genetyczna mutacji TP53
Ponieważ obecność mutacji TP53 była najsilniejszym czynnikiem prognostycznym przeżycia, przeanalizowaliśmy, czy konsekwencje takich mutacji zależą od konkretnego rodzaju mutacji, kontekstu genetycznego lub obfitości guza. Spośród 423 mutacji TP53 stwierdzonych u 289 pacjentów, medianowa odmiana allelu (tj. Frakcja alleli w zmutowanej próbce) wynosiła 10% (zakres od 2 do 86). Jednakże, frakcja allelu TP53 o wariancie 10% lub wyższym nie była istotnie związana z przeżyciem (stosunek ryzyka dla śmierci vs
[więcej w: kalendarzyk menstruacyjny do druku, pzu ubezpieczenia zdrowotne, doniczki allegro ]

Powiązane tematy z artykułem: doniczki allegro kalendarzyk menstruacyjny do druku pzu ubezpieczenia zdrowotne