Ostatnim zagadnieniem rozpoznawczym w przypadkach zapalenia oplucnej jest okreslenie okresu choroby

Ostatnim zagadnieniem rozpoznawczym w przypadkach zapalenia opłucnej jest określenie okresu choroby. Odróżnia się 2 okresy: 1) czynny, zapalny (stadium inflammatorium) 2) wchłaniania się wysięku (stadium resorptionis). Za pierwszym okresem przemawiają gorączka, zwiększanie się wysięku i tarcie opłucne nad wysiękiem z kłującymi bólami w boku. W drugim okresie wysięk więcej nie wzrasta, często pojawia się znowu tarcie opłucne, któremu nie towarzyszy już kłucie w boku, gorączka znika albo znacznie opada i ogólna ciepłota ciała wraca wreszcie do poziomu prawidłowego; gorączkowe wzniesienia ogólnej ciepłoty ciała utrzymują się, chociaż nie zawsze, tylko w zapaleniu na tle gruźliczym, nawet pomimo wessania się wysięku. W przypadkach zapalenia opłucnej dążymy jeszcze do określenia stanu płuca. Jak już zaznaczyłem, rozwiązanie tego zadania na podstawie badania fizycznego klatki piersiowej nasuwa wielkie trudności. Kierujemy się wynikami badania plwociny, co do prątków gruźlicy. Badanie to powinno być przeprowadzone nawet wtedy, gdy plwociny jest bardzo mało, przy czym nieraz wypada powtórzyć je wielokrotnie. Krwioplucie przemawia w tych przypadkach za czynną gruźlicą płuc. Uporczywie utrzymujące się przyspieszenie opadania krwinek pomimo powrotu ogólnej ciepłoty ciała do stanu prawidłowego oraz dobrego stanu podmiotowego powinno podwoić podejrzenie co do gruźlicy płuc. Rokowanie w zapaleniu opłucnej surowiczym i surowiczo-włóknikowym zależy od czynnika przyczynowego, od ilości wysięku, ogólnego stanu chorego, stanu serca i okresu choroby. [hasła pokrewne: kryształy szczawianu wapnia w moczu, szpital rybnik orzepowice, unident dąbrowa tarnowska ]

Powiązane tematy z artykułem: kryształy szczawianu wapnia w moczu szpital rybnik orzepowice unident dąbrowa tarnowska