Rwa miedzyzebrowa

Rwa międzyżebrowa (neuralgia intercostalis) może wywoływać stałe lub napadowe bóle w jednym albo w kilku międzyżebrzach, zwiększające się, jak w ostrym suchym zapaleniu opłucnej podczas kaszlu, głębokich wdechów, wysiłków fizycznych itp. Różnica polega na tym, że w przypadkach rwy stwierdza się przedmiotowo punkty bolesne w międzyżebrzach mianowicie przy kręgosłupie w miejscu wyjścia nerwów z kanału kręgowego, w środkowej części międzyżebrzy, tam gdzie gałąź mięśniowo-skórna boczna (ramus perforans lateralis) przechodzi do skóry, i przy mostku, tam gdzie gałąź przednia (lamus perforans anterior) przechodzi przez mięśnie. Ucisk we wszystkich tych punktach wywołuje u chorego na rwę bardzo żywy ból W przypadkach rwy międzyżebrowej na tle zakażenia zimniczego chory odczuwa nieraz bóle w ściśle określonym czasie. Bóle w przypadkach tętniaka tętnicy głównej, zależne od ucisku nerwów międzyżebrowych przez tętniaka mogą łu dząco przypominać bóle w ostrym suchym zapaleniu opłucnej, różnią się jednak swą uporczywością oraz tym, że chory odczuwa je często tylko w pewnych położeniach ciała, a w późniejszym okresie dochodzą objawy przedmiotowe tętniaka. Od zawału krwotocznego płuc różni się ostre suche zapalenie opłucnej brakiem krwawej plwociny. Continue reading „Rwa miedzyzebrowa”

Tarcie oplucnej

Przedmiotowo w ostrym suchym zapaleniu opłucnej wykrywa się zapadnięcie odpowiedniej połowy klatki piersiowej zależne od długotrwałego skurczu mięśni międzyżebrowych, wywołanego zapalnym podrażnieniem bardzo wrażliwej opłucnej ściennej, nadto po włóczeniowate. Połowy klatki piersiowej podczas oddychania wskutek niedostatecznego rozszerzania się płuca, czasami odgłos opukowy bębenkowy. Szmery oddechowe są osłabione nie tylko w miejscu zmian zapalnych w opłucnej, ale także na całej odpowiedniej połowic klatki piersiowej, gdyż połowa ta porusza się słabiej podczas oddychania. Na szczycie wdechu słyszy się tarcie opłucne, zależne od ocierania się o siebie chropowatych blaszek opłucnej. Jest to najistotniejszy objaw choroby. Continue reading „Tarcie oplucnej”

Zapalenie oplucnej suche

Zapalenie opłucnej suche 1. Ostre suche zapalenie opłucnej (Pleuritis sicca acuta) Anatomia patologiczna. Jak zapalenie innych błon surowiczych tak też i ostre zapalenie opłucnej rozpoczyna się przekrwieniem ograniczonym lub też rozlanym z następowym obrzmieniem błony surowiczej i podsurowicze wskutek wysiekania z rozszerzonych naczyń krwionośnych. Opłucna traci połysk i staje się ćma. Na jej powierzchni, zwłaszcza na opłucnej ściennej pojawiają się złogi włóknikowe z domieszką białych krwinek. Continue reading „Zapalenie oplucnej suche”

Choroby zwiazane z zaburzeniami w przedniej czesci przysadki mózgowej

Choroby związane z zaburzeniami w przedniej części przysadki mózgowej a. Choroba Frohlicha-Babińskiego Do chorób związanych z zaburzeniami czynności przedniej części przysadki należy także dystrophia adiposo-gettitalis, czyli choroba Frohljcha-Babińskiego, gdyż w przypadkach tej choroby najczęściej znajduje się na sekcjach nowotwory przysadki mózgowej. Mogą to być różnego rodzaju nowotwory, jak gruczolaki, raki, mięsaki, glejaki, skórzaki, torbiele , i inne, wychodzące z komórek barwnikochłonnych. Istnieją jednak przypadki, w których nowotwory nie są związane z przysadką, lecz z jej otoczeniem (podwzgórze) oraz dalszymi odcinkami mózgu. Również urazy przysadki mózgowej i choroby zakaźne, zwłaszcza kiła, doprowadzają do dystrophia adiposogenitalis. Continue reading „Choroby zwiazane z zaburzeniami w przedniej czesci przysadki mózgowej”

Ciezar wlasciwy wysieku

Ciężar właściwy wysięku przewyższa 1,015 a zawartość białka (albuminy, globuliny i fibrynogen) przewyższa 4%. Kwasy tłuszczowe znajdują się w wysięku w ilości ponad 0,1%, cholesterol powyżej 0,02-0,30% (Zdzisław Górecki). Próby Rivalty i Sochańskiego (t. I) wypadają dodatnio. W gruźliczym wysięku surowiczo – włóknikowym przeważają limfocyty, których liczba może dochodzić do 90010 i więcej. Continue reading „Ciezar wlasciwy wysieku”

Zapalenie oplucnej surowicze

Objawy. Zapalenie opłucnej surowicze i surowiczo-włóknikowe rozpoczyna się zwykle, jako zapalenie suche o przebiegu ostrym albo łagodnym. Toteż na początku choroby chorzy uskarżają się na kłucie w boku, suchy kaszel, zwykle urywany, gorączkę, do której szybko dołącza się duszność. Objawy te mogą być różnej siły Gorączka bywa zwykle niezbyt wysoka, o torze nieregularnym. W jednych przypadkach poprzedza ją silny dreszcz lub duszność, w innych ogólna ciepłota ciała wzrasta w ciągu kilku dni, dochodząc czasami do wysokiego poziomu. Continue reading „Zapalenie oplucnej surowicze”

Wysiekowe zapalenie oplucnej

Wysiękowe zapalenie opłucnej (Pleuritis exsudativa). Odróżnia się zapalenie opłucnej rozlane i otorbione. W zapaleniu rozlanym wysięk gromadzi się w wolnej jamie opłucnej, w zapaleniu o torbionym w jej części, oddzielonej zrostami. W obu postaciach wysięk może być: 1) surowiczy, 2) surowiczo-włóknikowy lub włóknikowo-surowiczy: 3) ropny, 4) posokowaty, jeżeli wysięk ulega rozkładowi gnilnemu 5) krwotoczny. Nadto opisano zapalenie opłucnej cholesterolowe i zwapniające a) Rozlane wysiękowe zapalenie opłucnej (Pleuritis exsudatia diffttsa) b) Wysiękowe surowicze i surowiczo-włóknikowe zapalenie opłucnej (Pleuritis exsudativa serosa et seroso-fibrinosa) Zapalenie opłucnej surowicze i surowiczo-włóknikowe jest najczęstszą postacią zapalenia wysiękowego opłucnej. Continue reading „Wysiekowe zapalenie oplucnej”

W toku ostrego suchego nawracajacego zapalenia oplucnej dolaczaja sie niekiedy zmiany zapalne pochodzenia gruzliczego w innych narzadach

W toku ostrego suchego nawracającego zapalenia opłucnej dołączają się niekiedy zmiany zapalne pochodzenia gruźliczego w innych narządach, lecz bez swoistych cech gruźliczych (tuberculosis injlarnmatoria). Najczęściej jest to zapalenie twardówki, tęczówki i ciałka rzęskowego, naczyniówki oraz stawów. Suche nawracające zapalenie opłucnej przebiega zwykle łagodnie kłucie i tarcie opłucne ustępują po 2-3 tygodniach, a gorączka opada, pozostaje jednak często długo jeszcze na poziomie podgorączkowym. Po pewnym czasie, przeważnie w jesieni i na wiosnę, następuje nawrót choroby, poprzedzony nieraz przeziębieniem. Sprawa może się wlec długo, jeżeli chorego nie usunie się ze środowiska gruźliczego. Continue reading „W toku ostrego suchego nawracajacego zapalenia oplucnej dolaczaja sie niekiedy zmiany zapalne pochodzenia gruzliczego w innych narzadach”

Suche nawracajace zapalenie oplucnej

Suche nawracające zapalenie opłucnej (Pleuritis sicca reaidivans. Pleuritis sicca uolans) Określenie przyczyny wywód chorobowy i anatomia patologiczna. Zapaleniem opłucnej nawracającym nazywa się suche zapalenie opłucnej pochodzenia gruźliczego powtarzające się w nieregularnych odstępach czasu. Kazimierz Dutski opisał je pod nazwą pleuritislcca uolans. Postać ta zdarza się przeważnie w wieku młodzieńczym, częściej u kobiet, zwłaszcza u osób, które stykają się stale z chorymi na gruźlicę. Continue reading „Suche nawracajace zapalenie oplucnej”

Taki przebieg górnej granicy stlumienia w postaci linii parabolicznej, zwanej linia Ellis – Damoiseau

Taki przebieg górnej granicy stłumienia w postaci linii parabolicznej, zwanej linią Ellis – Damoiseau, zależy od tego, że wysięk wznosi się najwyżej w bocznej części klatki piersiowej, gdzie sprężystość tkanki płucnej jest znacznie zmniejszona. Na tylnej tedy powierzchni klatki piersiowej przy kręgosłupie między nim a górną granicą stłumienia stwierdza się trójkąt nieco jawniejszego odgłosu opukowego, zwany trójkątem Garlanda Nie ma go tylko w przypadkach bardzo wielkich wysięków, gdy płuco ulega znacznemu uciskowi. Górna granica stłumienia odpowiada istotnej granicy wysięku tylko przy średniej jego ilości, przy wielkich natomiast wysiękach znajduje się wyżej górnej granicy wysięku, zależnie od mniejszej powietrzności płuca, a na odwrót przy małych wysiękach niżej. Powyżej górnej granicy stłumienia słabym opukiwaniem stwierdza się często odgłos opukowy przytłumiony lub bębenkowy zwany odgłosem opukowym skody. W przypadkach bardzo wielkiego wysięku, wywołującego bezpowietrzność górnego płata płuca, można otrzymać ton tchawicy Williamsa w przypadkach wysięku sięgającego, co najmniej do dolnego kąta łopatki stwierdza się bardzo cichym opukiwaniem po stronie przeciwległej przy kręgosłupie przytłumienie w postaci trójkąta przykręgowego, który opisał pierwszy Koranyj w r. Continue reading „Taki przebieg górnej granicy stlumienia w postaci linii parabolicznej, zwanej linia Ellis – Damoiseau”