Szeroko stosuje sie w surowiczym zapaleniu oplucnej przetwory salicylowe w postaci salicylanu sodu

Szeroko stosuje się w surowiczym zapaleniu opłucnej przetwory salicylowe w postaci salicylanu sodu, kwasu acetylo-salicylowego, motopiryny i in. Leczenie to w zapaleniu opłucnej głównie łagodzi bóle jak to zauważył już Alfred Sokołowski. Eppinger utrzymuje, że przetwory salicylowe uszczelniają naczynia włoskowate. Poza tym poleca się leczenie solami wapniowymi, które działają przez uszczelnianie ścian naczyń zapalnie zmienionych i zwiększają wydzielanie moczu. Najskuteczniej działa chlrek wapnia (calcium ehloratum) w dawce 100-200 na dobę przy równoczesnej diecie zawierającej mało soli (Rp. Caleii ehlorati 10,0 Aq. menthae ad 200,0. M. f. solutio. D.S. po 2 łyżki stoł. 6 razy dziennie po jedzeniu). Niestety, tak duże dawki wywołują bardzo często utratę łaknienia, nudności, nawet wymioty i biegunkę, wskutek czego chorzy nie godzą się na dalsze zażywanie leku. Inni stosują rozpuszczalny i niedrażniący przewodu pokarmowego glukonian wapnia (ed lciu- glueona tum) w postaci np. ealeium Sandoz po łyżeczce od herbaty 3 razy dziennie w wodzie lub mleku albo też dożylnie lub domięśniowo po 10 -ml 10% glukonianu wapnia raz dziennie. W ostrym wysiękowym zapaleniu opłucnej surowiczym i surowiczo-włóknikowym poleca się także, leczenie krótkimi falami. Pod wpływem tego leczenia kłucie w boku i duszność szybko ustępują, a wysięk zaczyna się wsysać już po pierwszych posiedzeniach. Elektrody ustawia się z przodu i z tyłu klatki piersiowej, tak by chora opłucna była w zasięgu krótkich fal. Zabieg trwa od 10 do 20 minut. Przy należytej dawce chory nie powinien mieć uczucia gorąca, lecz tylko uczucie ciepła w skórze. Wielką uwagę w okresie zapalnym należy zwracać na objawy niepokojące chorych, zwłaszcza na początku choroby, zanim chory dostosuje się do nowych warunków, które stwarza choroba. Silny suchy kaszel oraz silne bóle mogą wymagać zastosowania leków narkotycznych, bardzo wysoka gor ączka – przetworów salicylowych, antypiryny, piramidonu itd., osłabienie czynności serca i duszność – leków sercowych, przede wszystkim naparstnicy. W przypadkach bardzo wielkich wysięków przesuwających znacznie narządy i wywołujących wielką duszność, sinicę i znaczne przyspieszenie tętna zwłaszcza, jeżeli wysięk gromadzi się bardzo szybko, stosuje się nakłucie klatki piersiowej (thoraeoeentesis) jako zabieg zadość czyniący wskazaniu życiowemu. Wypuszcza się na raz zazwyczaj nie więcej niż 1-11/2 litra wysięku. [podobne: belara ulotka, wysiękowe zapalenie płuc, zdjęcie zęba ]

Powiązane tematy z artykułem: belara ulotka wysiękowe zapalenie płuc zdjęcie zęba