Wzrost karlowaty (nanismus)

Wzrost karłowaty (nanismus) Wzrost karłowaty mogą wywołać te sprawy chorobowe przysadki mózgowej, które prowadzą do jej zniszczenia, szczególnie jej komórek kwasochłonnych, a mianowicie niszczące ją nowotwory, gruźlica, miażdżyca oraz jej zanik, wywołany uciskiem z otoczenia przysadki. Harmonijna budowa karłów jest zachowana i przedstawia obraz dziecięcości, ze skłonnością do szybkiego starzenia się. Tkanka łączna w karłowatości przysadkowej jest silnie dotknięta; skóra więc jest pomarszczona i zwisa, tkanka zaś podskórna tłuszczowa jest bardzo słabo rozwinięta. Powstaje również niedorozwój narządów płciowych. Karłowatość powstaje wtedy, gdy przysadka jest dotknięta w wieku bardzo młodym, a nawet w okresie niemowlęctwa — jako sprawa wrodzona. Continue reading „Wzrost karlowaty (nanismus)”

Dziecko po urodzeniu wykazywalo, stale pragnienie i oddawalo duzo moczu

Również w związku z zaburzeniami rozwoju siodełka tureckiego – ucisk na przysadkę powoduje jej niedorozwój i powstaje upośledzenie jej czynności, co wyraża się między innymi w karłowatości przysadkowej (ruinismus pituitaris, nanosomia). Obserwowałem np. następujący przypadek karłowatości przysadkowej. Dziecko po urodzeniu wykazywało, stałe pragnienie i oddawało dużo moczu, przy czym bez podania wody nie można było uspokoić dziecka. Sprawa ta trwała bardzo długi czas, bo do lat 7. Continue reading „Dziecko po urodzeniu wykazywalo, stale pragnienie i oddawalo duzo moczu”

W obrebie wysieków surowiczych slyszy sie czesto bardzo dobrze szept

Dopóki wysięku jest mało dopóty szmeru oskrzelowego nic słyszy się, gdyż wysięk taki nie dochodzi do wcięcia między płatowego. Nie ma szmeru w nawrotach zapalenia opłucnej, jeżeli zrosty, które powstały podczas poprzedniego zapalenia, uniemożliwiają stykanie się wysięku z wnęką. W innych częściach stłumienia szmeru oskrzelowego często zupełnie nie ma. Ponad wysiękiem miernego stopnia słyszy się łagodny szmer oskrzelowy lub szmer nieoznaczony, który stopniowo przechodzi w szmer pęcherzykowy osłabiony, prawidłowy lub zaostrzony. W innych częściach płuc stwierdza się zwykle zaostrzony szmer pęcherzykowy. Continue reading „W obrebie wysieków surowiczych slyszy sie czesto bardzo dobrze szept”

Najczestsza siedzibe szmeru oskrzelowego

Najczęstszą siedzibę szmeru oskrzelowego, z tyłu w obrębie górnej granicy stłumienia, w okolicy dolnego kąta łopatki oraz między łopatką a kręgosłupem tłumaczą zwolennicy tej teorii tym, że uciśnięte płuco przylega tutaj najbliżej ściany klatki piersiowej, wskutek czego warstwa wysięku jest tu najcieńsza. Inni dopatrują się przyczyny szmeru oskrzelowego w wysiękowym zapaleniu opłucnej w równoczesnym nacieczeniu tkanki płucnej (wskutek zapalenia płuca, gruźlicy i in.) albo w powstaniu szmeru w uciśniętej części płuca przy przechodzeniu powietrza przez miejsce oskrzela, zwężone wskutek jego przegięcia lub ucisku. Spostrzeżenia kliniczne, a zwłaszcza doświadczenia na psach nie potwierdziły tych poglądów, a zarazem wyjaśniły istotny sposób powstawania szmeru oskrzelowego w wysiękowym zapaleniu opłucnej. Okazało się, że można uzyskać u psa szmer oskrzelowy wlewając mu do jamy opłucnej pewną ilość masła kakaowego toleurn cacao, chociaż tkanka płucna nie jest naciekła ani bezpowietrzna ani nie ma w uciśniętym płucu wyraźnego zwężenia oskrzeli, jak to można stwierdzić wlewając psu dodatkowo przez tchawicę metal Wooda. Z tych doświadczeń wynika, że szmer oskrzelowy powstaje wskutek tego, że wlewana ciecz dostaje się między płaty płuca, dochodzi bezpośrednio do wnęki i stąd przewodzi szmer oskrzelowy. Continue reading „Najczestsza siedzibe szmeru oskrzelowego”

Bardzo charakterystyczny obraz uzyskuje sie badajac klatke piersiowa radiologicznie

Bardzo charakterystyczny obraz uzyskuje się badając klatkę piersiową radiologicznie. Mianowicie w przypadkach małego wysięku stwierdza się zacienienie kąta przeponowo-żebrowego oraz zmniejszenie ruchomości przepony. W miarę gromadzenia się wysięku znika zarys przepony i powstaje jednolity cień o górnej granicy łukowatej, sięgającej najwyżej w bocznej części klatki piersiowej. Powyżej cienia stwierdza się zacienienie rysunku płucnego, zależne od niedodmy części płuca powyżej wysięku. Cień śródpiersia z jego narządami jest przesunięty w stronę zdrowego płuca. Continue reading „Bardzo charakterystyczny obraz uzyskuje sie badajac klatke piersiowa radiologicznie”

Taki przebieg górnej granicy stlumienia w postaci linii parabolicznej, zwanej linia Ellis – Damoiseau

Taki przebieg górnej granicy stłumienia w postaci linii parabolicznej, zwanej linią Ellis – Damoiseau, zależy od tego, że wysięk wznosi się najwyżej w bocznej części klatki piersiowej, gdzie sprężystość tkanki płucnej jest znacznie zmniejszona. Na tylnej tedy powierzchni klatki piersiowej przy kręgosłupie między nim a górną granicą stłumienia stwierdza się trójkąt nieco jawniejszego odgłosu opukowego, zwany trójkątem Garlanda Nie ma go tylko w przypadkach bardzo wielkich wysięków, gdy płuco ulega znacznemu uciskowi. Górna granica stłumienia odpowiada istotnej granicy wysięku tylko przy średniej jego ilości, przy wielkich natomiast wysiękach znajduje się wyżej górnej granicy wysięku, zależnie od mniejszej powietrzności płuca, a na odwrót przy małych wysiękach niżej. Powyżej górnej granicy stłumienia słabym opukiwaniem stwierdza się często odgłos opukowy przytłumiony lub bębenkowy zwany odgłosem opukowym skody. W przypadkach bardzo wielkiego wysięku, wywołującego bezpowietrzność górnego płata płuca, można otrzymać ton tchawicy Williamsa w przypadkach wysięku sięgającego, co najmniej do dolnego kąta łopatki stwierdza się bardzo cichym opukiwaniem po stronie przeciwległej przy kręgosłupie przytłumienie w postaci trójkąta przykręgowego, który opisał pierwszy Koranyj w r. Continue reading „Taki przebieg górnej granicy stlumienia w postaci linii parabolicznej, zwanej linia Ellis – Damoiseau”

Metody badania wysieków

Czasami pierwsze posiewy dają prątki gruźlicy kwasoodporne i niekwasooporne, a w następnych pokoleniach nieoporne wymierają i pozostaje czysta hodowla kwasoopornych. Metody badania wysięków za pomocą szczepienia świnkom morskim dootrzewnie, podskórnie, do wątroby lub do śledziony są obliczone na ogólne zakażenie świnki gruźlicą. Wynik uzyskuje się dopiero po 6 tygodniach, a często znacznie później. Nieraz dopiero badanie histologiczne wykrywa drobne zmiany gruźlicze niedostrzegalne gołym okiem (EugeniaPiasecka-Zeyland). Jak się przekonałem w badaniach przeprowadzonych przez Łopatina w r. Continue reading „Metody badania wysieków”

W gruzliczym wysiekowym zapaleniu oplucnej poleca sie tez leczenie kwas empara amino salicylowym

W gruźliczym wysiękowym zapaleniu opłucnej poleca się też leczenie kwas empara amino salicylowym. Leczenie polega na doustnym podawaniu tego leku w dobowej dawce 12,0-15,0 (rozłożonej na 6 dawek) 8-10-dniowymi okresami z kilkodniowymi między nimi przerwami i jednoczesnym doopłucnym wprowadzaniu 10-20 ml 10% kwasu paramino-salicylowego razem z heparyną w dawce 60-120 mg dla zapobieżenia powstawaniu skrzepów. Przed wprowadzeniem leku do jamy opłucnej usuwa się wysięk. Ponieważ kwas para-amino-salicylowy, podany doustnie przechodzi do jamy opłucnej, przeto skojarzonym leczeniem osiąga się duże Jego stężenie w jamie opłucnej, sprzyjające wyleczeniu zapalenia opłucnej. Jeżeli po ustąpieniu okresu zapalnego wysięk nie ma skłonności go wessania a minęło już 4, najwyżej 6 tygodni od początku choroby, to wysięk wypuszcza się przez nakłucie klatki piersiowej. Continue reading „W gruzliczym wysiekowym zapaleniu oplucnej poleca sie tez leczenie kwas empara amino salicylowym”

Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 6

3 w Dodatku Uzupełniającym). Częstość powtórnych hospitalizacji z przyczyn sercowych była również niższa po zastosowaniu TAVR niż w przypadku leczenia standardowego (35,0% w porównaniu z 72,5%, P <0,001). Po 2 latach średnia liczba dni życia i po wyjściu ze szpitala była znacznie wyższa po TAVR niż w przypadku standardowej terapii (699 dni [odstęp międzykwartylowy, od 201 do 720] w porównaniu z 355 dni [odstęp międzykwartylowy, od 116 do 712], P < 0,001). Zdarzenia niepożądane
Wskaźnik udaru był wyższy w grupie TAVR niż w grupie standardowej zarówno po roku (11,2% wobec 5,5%, P = 0,06), jak i po 2 latach (13,8 vs 5,5%, P = 0,01) (ryc. Continue reading „Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 6”

Warfaryna i aspiryna u pacjentów z niewydolnością serca i rytmem zatokowym AD 3

Żadna z tych firm nie odgrywała żadnej roli w projektowaniu badania, gromadzeniu lub analizie danych, pisaniu manuskryptu ani decyzji o przesłaniu manuskryptu do publikacji. Docelowy międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR) wynosił 2,75, przy dopuszczalnym zakresie docelowym od 2,0 do 3,5. Aby zminimalizować różnice w przetwarzaniu krwi, próbki krwi do oznaczania INR były przetwarzane w wybranych centralnych laboratoriach. Aby potwierdzić dokładność oceny LVEF, personel dwóch laboratoriów echokardiografii rdzeniowej (w St. Continue reading „Warfaryna i aspiryna u pacjentów z niewydolnością serca i rytmem zatokowym AD 3”