Zapalenie oplucnej gruzlicze

Zapalenie opłucnej gruźlicze powstające na tle przedostania się do opłucnej prątków lub jadów gruźliczych za pośrednictwem krwi ma zwykle przebieg łagodny. Nie wolno jednak lekceważyć nawet tych łagodnych postaci, ponieważ nieraz przechodzą w zapalenie wysiękowe. Zapobieganie. Dla zapobieżenia zapaleniu opłucnej, tak suchemu jak i wysiękowemu, należy wzmacniać osoby wątle i usposobione do gruźlicy oraz hartować ich skórę, aby nie tak łatwo się przeziębiały. U takich osób należy uregulować tryb życia odpowiednio do zasobów ustroju, zwrócić uwagę na poprawę ich żywienia się i na staranne przewietrzanie ich mieszkań, polecić częstsze przebywanie i ruch na świeżym powietrzu, gimnastykę, nacieranie ciała gąbką umoczoną w słonej wodzie (łyżeczka od herbaty soli kuchennej na szklankę wody) itp. Continue reading „Zapalenie oplucnej gruzlicze”

Suche nawracajace zapalenie oplucnej

Suche nawracające zapalenie opłucnej (Pleuritis sicca reaidivans. Pleuritis sicca uolans) Określenie przyczyny wywód chorobowy i anatomia patologiczna. Zapaleniem opłucnej nawracającym nazywa się suche zapalenie opłucnej pochodzenia gruźliczego powtarzające się w nieregularnych odstępach czasu. Kazimierz Dutski opisał je pod nazwą pleuritislcca uolans. Postać ta zdarza się przeważnie w wieku młodzieńczym, częściej u kobiet, zwłaszcza u osób, które stykają się stale z chorymi na gruźlicę. Continue reading „Suche nawracajace zapalenie oplucnej”

Bardzo czesto po wysiekowym zapaleniu oplucnej powstaja zrosty

W innych przypadkach wysięk, pozostawiony swemu losowi, nie wsysa się przez długi czas i wiedzie ostatecznie do zwłóknienia opłucnej. Bardzo często po wysiękowym zapaleniu opłucnej powstają zrosty. Zresztą mogą one tworzyć się już na początku choroby, nawet w ciągu paru dni. Szczególną skłonność do tego spostrzega się w postaci opisanej przez Bernarda pod nazwą równoczesna gruźlica opłucno-płucna. Nieco odmienny od zwykłego bywa przebieg zapalenia wysiękowego opłucnej u starców i u dzieci. Continue reading „Bardzo czesto po wysiekowym zapaleniu oplucnej powstaja zrosty”

Róznicowanie z odma oplucna omówie w rozdziale o tej chorobie

Różnicowanie z odmą opłucną omówię w rozdziale o tej chorobie. Od wysokiego ustawienia przepony, zwłaszcza w przypadkach porażenia nerwu przeponowego lub ropnia podprzeponowego wysiękowe zapalenie opłucnej odróżnić na podstawie charakterystycznego przebiegu górnej granicy stłumienia odgłosu opukowego, narastania stłumienia w dolnej części klatki piersiowej i obrazu radiologicznego. Po rozpoznaniu wysiękowego zapalenia opłucnej należy wyjaśnić tło, na którym powstała choroba. W tym celu dokładnie rozważa się wszystkie czynniki, które mogą wywołać zapalenie opłucnej w ogóle. Wśród nich należy pamiętać o możliwości zapalenia opłucnej na tle zakażenia kiłowego. Continue reading „Róznicowanie z odma oplucna omówie w rozdziale o tej chorobie”

Równoczesna gruzlica oplucno-plucna rozpoczyna sie nieraz zdradziecko u osób przedtem, zdrowych suchym pokaszliwaniem

Równoczesna gruźlica opłucno-płucna rozpoczyna się nieraz zdradziecko u osób przedtem, zdrowych suchym pokaszliwaniem, stanami podgorączkowymi pod wieczór, z nocnymi potami, postępującą utratą łaknienia, chudnięciem i osłabieniem a badanie fizyczne klatki piersiowej wykrywa wysiękowe zapalenie opłucnej. Pojawiające się nieraz niespodziewanie krwioplucie albo prątki gruźlicy w plwocinie świadczą o równoczesnej sprawie gruźliczej także w miąższu płucnym. Poszukiwanie prątków w plwocinie powinno być bardzo staranne, gdyż w tej postaci bywa ich zwykle bardzo mało. Wysięk opłucny ma dużą skłonność do wsysania się. W miarę ubywania wysięku opada gorączka, wracają siły chorego, zaczyna wzrastać waga ciała, kaszel i ilość plwociny zmniejszają się, prątki w plwocinie oraz rzężenia stają się coraz rzadsze i po kilku tygodniach. Continue reading „Równoczesna gruzlica oplucno-plucna rozpoczyna sie nieraz zdradziecko u osób przedtem, zdrowych suchym pokaszliwaniem”

Odrebnego omówienia wymaga gruzlicze zapalenie oplucnej

Odrębnego omówienia wymaga gruźlicze zapalenie opłucnej, gdyż ono nie jest chorobą tylko miejscową. W zapaleniu gruźliczym pierwotnym pochodzenia toksycznego wysięk bardzo często wsysa się całkowicie, nie aktywując utajonych ognisk gruźliczych. Dotyczy to jałowych zapaleń opłucnej powstających, gdy na opłucną przechodzi ukryte zapalenie toczące się dookoła ogniska gruźliczego w płucu lub dookoła gruźliczych węzłów tchawiczych i oskrzelowych. Co do zapalenia opłucnej gruźliczego wtórnego, i to liczne spostrzeżenia dowodzą, że zapalenie surowicze i surowiczo-włóknikowe toksyczne oraz powstałe na tle łagodnych wysiewów limfo krwiopochodnych wywiera nieraz działanie korzystne, objawiające się poprawą ogólnego stanu chorego, przybywaniem jego wagi, zmniejszeniem się kaszlu i odpluwania, a także wyraźnym osłabieniem natężenia sprawy gruźliczej w płucach. Spostrzega się to zwłaszcza w tych przypadkach, w których zmiany gruźlicze są jeszcze małe i przebieg sprawy płucnej jest powolny, szczególnie, jeżeli wysięk opłucny jest duży. Continue reading „Odrebnego omówienia wymaga gruzlicze zapalenie oplucnej”

Drotrecogin Alfa (aktywowany) u dorosłych z wstrząsem septycznym AD 5

Wszyscy pacjenci poddani randomizacji zostali włączeni do analizy przeżycia przez 28 i 90 dni; dane dotyczące pacjentów o nieznanym statusie przeżycia (tj. tych, którzy stracili czas na obserwację lub wycofali się) byli cenzurowani w ostatnim dniu, w którym pacjent był znany z tego, że żyje. DrotAA oznacza drotrekoginę alfa (aktywowaną). Łączna śmiertelność po rekrutacji 750 pacjentów wynosiła 27,6%. Continue reading „Drotrecogin Alfa (aktywowany) u dorosłych z wstrząsem septycznym AD 5”

Drotrecogin Alfa (aktywowany) u dorosłych z wstrząsem septycznym AD 8

Sukces tych procesów widoczny jest w doskonałej zgodności z badanym leczeniem i minimalnym crossover obserwowanym w badaniu. Osiągnęliśmy niemal pełną obserwację i wykonaliśmy wstępnie zdefiniowany, opublikowany plan analizy statystycznej. Użyliśmy śmiertelności jako wyniku, który jest mniej podatny na stronnicze stwierdzenie niż inne wyniki.25 Skupiliśmy się na śmiertelności po 90 dniach, 18 ponieważ 45% pacjentów było nadal hospitalizowanych po 28 dniach, odsetek podobny do tego odnotowanego w badaniu PROWESS . Nasz proces ma również pewne ograniczenia. Continue reading „Drotrecogin Alfa (aktywowany) u dorosłych z wstrząsem septycznym AD 8”

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów ad 5

Definicje wszystkich wyników znajdują się w dodatkowym dodatku. Skumulowane przypadki zostały oszacowane za pomocą metody Kaplana-Meiera, a współczynniki ryzyka zostały obliczone przy użyciu modelu regresji proporcjonalnych zagrożeń Coxa z korektą współczynników stratyfikacji. Analizy danych dotyczących zamiaru leczenia zostały skrócone o 30 miesięcy, a analizy dotyczące leczenia zostały skrócone o 43 miesiące. Wstawki pokazują te same dane na powiększonej osi y. W populacji, która miała zamiar leczyć (Tabela 2 i Figura 1), pierwotny wynik APTC wystąpił u 188 pacjentów w grupie celekoksybu (2,3%), 201 w grupie naproksenu (2,5%) i 218 w grupie ibuprofenu ( 2,7%). Continue reading „Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów ad 5”

Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad

Ulepszenia w identyfikacji pacjentów, którzy najprawdopodobniej mają nawrót oraz tych, którzy są najbardziej zagrożeni śmiercią bez nawrotów, mogą doprowadzić do udoskonalenia schematów kondycjonowania i strategii zapobiegania nawrotom. Zmiany genetyczne, które wpływają na patogenezę MDS, przewidują przeżycie całkowite i wiele aspektów fenotypu klinicznego oraz mogą przyczynić się do wyniku u pacjentów po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych.3-5 Aktualne modele prognostyczne dotyczące przeszczepów u pacjentów z MDS obejmują szereg czynników związanych z charakterystyką pacjenta, choroby i samego przeszczepu, ale nie z genetycznymi cechami molekularnymi.6-8 Ostatnio mutacje somatyczne zostały powiązane z przeżyciem wyniki po transplantacji, ale poprzednie badania nie w pełni oceniły wpływ zmiennych klinicznych i transplantacyjnych. [9] Przedstawiono tutaj kompleksową analizę genów związanych z MDS i niewydolnością szpiku kostnego w szeroko reprezentatywnej grupie pacjentów w każdym wieku o ściśle określonych MDS, który przeszedł allogeniczny przeszczep komórek macierzystych.
Metody
Pacjenci
Wszyscy pacjenci z MDS, którzy zostali zapisani do Centrum Międzynarodowego repozytorium badań krwi i przeszczepu szpiku (CIBMTR) oraz bazy danych badań i dla których zebrano kompleksowe dane na temat danych na poziomie formularza w latach 2005-2014, zostały uwzględnione w tym badaniu. Pacjenci nie byli włączani, jeśli odsetek blastów w szpiku kostnym lub krwi wynosił 20% lub więcej lub jeśli otrzymali diagnozę przewlekłej białaczki mielomonocytowej lub nakładają się na mielodysplastyczne i mieloproliferacyjne nowotwory. Continue reading „Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad”