Transplantacja wątroby w przypadku malformacji Abernathy

Wcześniej w czasopiśmie opisywaliśmy 4-letniego chłopca z zespołem hepatopulmonarnym, schorzenie charakteryzujące się krążeniem wewnątrzpłucnym z powodu poszerzenia naczyń płucnych w przebiegu choroby lub dysfunkcji wątroby.1 Wada wrodzona Abernathy, wrodzona anomalia odkryto naczynia krwionośne splanchnic, w których żylna krew wrotna jest przekierowana do dolnej żyły głównej dolnej. Jest to raport uzupełniający na temat wyniku.
Ryc. 1. Rycina 1. Continue reading „Transplantacja wątroby w przypadku malformacji Abernathy”

Wpływ aprotyniny na wynik po przeszczepie tętnic wieńcowych

Niedawno aprotynina wiązała się z niekorzystnymi wynikami u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym. Przeanalizowaliśmy nasze doświadczenia z tym czynnikiem u pacjentów poddawanych operacjom kardiochirurgicznym w Duke University Medical Center. Metody
Wyszukaliśmy dane dotyczące 10,275 kolejnych pacjentów poddanych chirurgicznej rewaskularyzacji wieńcowej w Duke między stycznia 1996 a 31 grudnia 2005. Dopasowujemy dane do logistyczno-regresyjnego modelu przewidującego prawdopodobieństwo każdego pacjenta otrzymania aprotyniny na podstawie cech przedoperacyjnych i modeli przewidywanie przeżycia długoterminowego (do 10 lat) i obniżenie czynności nerek, mierzonej wzrostem poziomu kreatyniny w surowicy.
Wyniki
Łącznie 1343 pacjentów (13,2%) otrzymywało aprotyninę, 6776 pacjentów (66,8%) otrzymywało kwas aminokapronowy, a 2029 pacjentów (20,0%) nie otrzymywało terapii antyfibrynolitycznej. Continue reading „Wpływ aprotyniny na wynik po przeszczepie tętnic wieńcowych”

Scyntygrafia dipirydamolowo-talowa i bramkowana angiografia radionuklidów w celu oceny ryzyka sercowego przed brzuszną operacją aorty ad 7

Te markery były w zaawansowanym wieku (> 70 lat), fal Q na elektrokardiogramie, cukrzycy, historii komorowych zaburzeń rytmu i historii anginy. Z wyjątkiem cukrzycy, te kliniczne markery są bardzo podobne do tych, które zidentyfikowaliśmy. Wyższa częstość występowania cukrzycy w badaniu Eagle et al. – 18 procent, w porównaniu do 8,5 procent w naszym badaniu – prawdopodobnie odpowiada za różnicę. Włączenie przez nich jednej trzeciej pacjentów z obwodową chirurgią naczyniową (obejście femopoplazja) może wyjaśnić wyższą częstość występowania cukrzycy w ich badaniu. Continue reading „Scyntygrafia dipirydamolowo-talowa i bramkowana angiografia radionuklidów w celu oceny ryzyka sercowego przed brzuszną operacją aorty ad 7”

Scyntygrafia dipirydamolowo-talowa i bramkowana angiografia radionuklidów w celu oceny ryzyka sercowego przed brzuszną operacją aorty czesc 4

Przedłużone niedokrwienie mięśnia sercowego definiowano jako nową nieprawidłowość ST-T (depresja ST> mm na 60 milisekund po punkcie J) na co najmniej dwóch kolejnych dziennych elektrokardiogramach 12-odprowadzeniowych. Rozważaliśmy także pacjentów z utrzymującą się inwersją załamka T po epizodzie depresji odcinka ST jako przedłuonym niedokrwieniem mięśnia sercowego. Rozpoznanie pooperacyjnego zawału mięśnia sercowego wymagało diagnostyki podczas autopsji, nowych fal Q na elektrokardiogramie trwających co najmniej 0,04 sekundy i głębokości mm lub utrzymującej się depresji odcinka ST związanej z podwyższeniem izoenzymu MB kinazy kreatynowej (do > 20 ng na mililitr). Zastoinowa niewydolność serca została zdefiniowana jako potrzeba wsparcia sympatykomimetycznego (dobutamina lub dopamina) w okresie pooperacyjnym związanym z objawami hemodynamicznymi i płucnymi zgodnymi z diagnozą: klasyczne zmiany w klatce piersiowej, ciśnienie w klapce płucno-kapilarnej uporczywie większe niż 18 mm Hg, lub obie. Upośledzenie globalnej funkcji lewej komory oceniano przez echokardiografię przezprzełykową jako standardową praktykę kliniczną w celu wyjaśnienia wszystkich pooperacyjnych zaburzeń hemodynamicznych. Continue reading „Scyntygrafia dipirydamolowo-talowa i bramkowana angiografia radionuklidów w celu oceny ryzyka sercowego przed brzuszną operacją aorty czesc 4”