Akromegalia

Akromegalia W akromegalii występuje przerost twarzy i przerost szczęki dolnej, dłoni i stóp. Rozrost dotyczy nie tylko tkanki kostnej, ale także tkanki łącznej. Niekiedy dołącza się do tych zmian zniekształcenie klatki piersiowej w postaci rozszerzenia ze skrzywieniem kręgosłupa ku tyłowi i w bok (kyphosis et scoliosis). Temu zespołowi towarzyszy zwykle znaczne powiększenie trzew (splanchnomegalia) . Jak wynika z rozmaitych badań akromegalię należy wiązać z nadczynnością przedniej części przysadki mózgowej. Continue reading „Akromegalia”

Uciskajac sasiednie narzady wysiek moze wywolywac ich przesuniecie takze w kierunku pionowym

Uciskając sąsiednie narządy wysięk może wywoływać ich przesunięcie także w kierunku pionowym. Z tych przesunięć najważniejsze jest zmniejszenie przestrzeni półksiężycowatej Traubego w zapaleniu lewej opłucnej. Jeżeli wysięk jest wielki, przestrzeń ta może znikać zupełnie. Objaw ten ma wielkie znaczenie, zwłaszcza dla odróżnienia wysiękowego zapalenia lewej opłucnej od krupowego zapalenia lewego płuca, powikłanego włóknikowym zapaleniem oskrzeli. Zmniejszenie przestrzeni półksiężycowatej bywa niekiedy prawie jedynym objawem, który obok nakłucia próbnego pozwala odróżnić te sprawy chorobowe. Continue reading „Uciskajac sasiednie narzady wysiek moze wywolywac ich przesuniecie takze w kierunku pionowym”

gruzlicze zapalenie oplucnej

Chociaż rokowanie, co do bezpośredniego zejścia choroby w omówionych wyżej postaciach gruźliczego zapalenia opłucnej jest przeważnie pomyślne i stan chorego po ustąpieniu zapalenia bardzo często wybitnie się poprawia niemniej trzeba pamiętać, że ci chorzy są już zakażeni gruźlicą i że w warunkach osłabiających ustrój, zmiany gruźlicze w płucu, przebiegające dotąd nieraz skrycie, mogą wybitnie się zaostrzyć, tak, iż mogą powstać suchoty płuc. Nie zawsze wszakże gruźlicze zapalenie opłucnej powstające wskutek szerzenia się zmian gruźliczych z płuc na opłucną wywiera na przebieg gruźlicy płuc bezpośredni wpływ korzystny. Źle rokuje zapalenie opłucnej pochodzenia gruźliczego, któremu towarzyszą objawy toksyczne, mianowicie wysoka gorączka, brak łaknienia, biegunka, poty, znaczne przyspieszenie tętna, niskie ciśnienie tętnicze i inne, dodatni odczyn dwufazowy i wybitne upośledzenie odżywienia. W tych przypadkach mamy do czynienia nie tyle z ujemnym działaniem zapalenia opłucnej na gruźlicę płuc, ile z pierwotnym zaostrzeniem sprawy płucnej, wywołującym wtórnie ostre zapalenie opłucnej. Najgorzej rokuje wysiękowe zapalenie opłucnej powstające wskutek przebicia się jamy gruźliczej do jamy opłucnej. Continue reading „gruzlicze zapalenie oplucnej”

Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 4

Łącznie 358 pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej, których uznano za nieodpowiednich kandydatów do zabiegu chirurgicznego, przydzielono do terapii TAVR lub standardowej terapii (ryc. w dodatkowym dodatku, dostępnym pod adresem). Pacjenci biorący udział w badaniu byli w podeszłym wieku (średni wiek, 83 lata) i mieli ciężkie objawy kardiologiczne (93% miało objawy III lub IV klasy NYHA). Wyjściową charakterystykę pacjentów w obu grupach opisano poprzednio2 i ogólnie dobrze wyważono między grupami (tabela 3 w dodatkowym dodatku), z wyjątkiem obecności przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) i obecności przedsionków. Continue reading „Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 4”

Adiuwant Sunitinib w raku nerkowokomórkowym wysokiego ryzyka po nefrektomii ad 6

Zdarzenia niepożądane stopnia 3. lub wyższego odnotowano u 194 pacjentów (63,4%) w grupie sunitynibu iu 66 (21,7%) w grupie placebo; zdarzenie 5 stopnia wystąpiło u 5 pacjentów (1,6%) w każdej grupie. Wskaźniki poważnych zdarzeń niepożądanych były podobne (odpowiednio 21,9% i 17,1%) (tabela S6 w dodatku uzupełniającym). Zmniejszenie lub przerwanie dawki z powodu działań niepożądanych wystąpiło odpowiednio u 34,3% i 46,4% pacjentów z grupy sunitynibu oraz u 2,0% i 13,2% w grupie placebo. Przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 86 pacjentów (28,1%) w grupie sunitynibu i 17 (5,6%) w grupie placebo (tabela S7 w dodatku uzupełniającym). Continue reading „Adiuwant Sunitinib w raku nerkowokomórkowym wysokiego ryzyka po nefrektomii ad 6”

Adiuwant Sunitinib w raku nerkowokomórkowym wysokiego ryzyka po nefrektomii ad 5

W momencie odcięcia danych zdarzenie nawrotu choroby, drugiego raka lub zgonu nastąpiło u 113 z 309 pacjentów (36,6%) w grupie sunitynibu iu 144 z 306 pacjentów (47,1%) w grupie placebo. Po 3 latach proporcje pacjentów wolnych od choroby wynosiły 64,9% w grupie sunitynibu i 59,5% w grupie placebo; po 5 latach proporcje wyniosły odpowiednio 59,3% i 51,3%. Na podstawie przeglądu badacza zdarzenie nawrotu choroby, drugiego nowotworu lub zgonu wystąpiło u 132 pacjentów (42,7%) w grupie sunitynibu i 158 (51,6%) w grupie placebo w okresie próbnym. Mediana czasu trwania przeżycia wolnego od choroby ocenianego przez badacza wynosiła 6,5 roku (95% CI, 4,7 do 7,0) w grupie sunitynibu i 4,5 roku (95% CI, 3,8 do 5,9) w grupie placebo, ale różnica między grupami nie był istotny (współczynnik ryzyka, 0,81, 95% CI, 0,64 do 1,02, P = 0,08) (Tabela 2). Wyniki te zostały poparte analizą przeżycia wolnego od choroby w podgrupie pacjentów obarczonych większym ryzykiem niż ogólna populacja badana, która została zdefiniowana jako stadium 3 nowotworu, brak lub nieokreślony udział węzłowy, brak przerzutów, stopień 2 Fuhrman lub więcej (w skala od do 4, z oceną wskazującą najmniej atypii i stopnia 4 najbardziej), a wynik ECOG wynosi lub więcej lub stadium 4 nowotworu, lokalne zaangażowanie węzłowe lub oba. Continue reading „Adiuwant Sunitinib w raku nerkowokomórkowym wysokiego ryzyka po nefrektomii ad 5”

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów cd

U pacjentów z chorobą zwyrodnieniową dozwolone były zwiększenie dawki ibuprofenu i naproksenu; jednak regulacyjne ograniczenia dawkowania wykluczały zwiększenie dawki celekoksybu u tych pacjentów. Esomeprazol (20 do 40 mg) został dostarczony wszystkim pacjentom w celu ochrony żołądka. Badacze byli zachęcani do zapewniania profilaktyki sercowo-naczyniowej zgodnie z lokalnymi standardami i wytycznymi. Pacjenci przyjmujący małą dawkę kwasu acetylosalicylowego (.325 mg na dobę) mogli kontynuować tę terapię. Orzeczony i inne wyniki
Pierwotny złożony wynik, w analizie czas do zdarzenia, był pierwszym wystąpieniem zdarzenia niepożądanego, które spotkało się z kryteriami Antiplatelet Trialists Collaboration (APTC) (tj. Continue reading „Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów cd”

Profilaktyka krwawienia u pacjentów z migotaniem przedsionków poddawanych PCI

U pacjentów z migotaniem przedsionków poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) z umieszczeniem stentów, standardowe leczenie przeciwzakrzepowe z antagonistą witaminy K i podwójną terapią przeciwpłytkową (DAPT) z inhibitorem P2Y12 i aspiryną zmniejsza ryzyko zakrzepicy i udaru, ale zwiększa ryzyko krwawienia . Skuteczność i bezpieczeństwo przeciwzakrzepowego leczenia riwaroksabanem z jednym lub dwoma lekami przeciwpłytkowymi są niepewne. Metody
My losowo przydzielono 2124 uczestników z niezastawkowym migotaniem przedsionków, którzy przeszli PCI z implantacją stentu do przyjmowania, w stosunku 1: 1: 1, rivaroksabanu w małej dawce (15 mg raz na dobę) i inhibitora P2Y12 przez 12 miesięcy (grupa 1), bardzo dawkowa rywaroksaban (2,5 mg dwa razy na dobę) plus DAPT przez 1, 6 lub 12 miesięcy (grupa 2) lub standardowe leczenie antagonistą witaminy K dostosowanym do dawki (raz dziennie) oraz DAPT na 1, 6 lub 12 miesiące (grupa 3). Pierwszorzędowym rezultatem bezpieczeństwa było klinicznie znaczące krwawienie (złożone z dużego krwawienia lub niewielkiego krwawienia według kryteriów trombolizy w zawale mięśnia sercowego [TIMI] lub krwawienie wymagające pomocy medycznej).
Wyniki
Częstość występowania klinicznie istotnych krwawień była niższa w obu grupach otrzymujących rywaroksaban niż w grupie otrzymującej standardową terapię (16,8% w grupie 1, 18,0% w grupie 2 i 26,7% w grupie 3, współczynnik ryzyka w grupie w porównaniu do grupy 3). Continue reading „Profilaktyka krwawienia u pacjentów z migotaniem przedsionków poddawanych PCI”

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów ad 7

Analiza zamiaru leczenia jest jedyną analizą, która zachowuje integralność randomizacji, ale ma tendencję do osłabiania sygnałów bezpieczeństwa, gdy pacjenci nie przylegają do badanego leczenia. Analiza leczenia uwzględnia zdarzenia, które występują tylko wtedy, gdy pacjenci rzeczywiście przyjmują badany lek, co może wzmocnić sygnały bezpieczeństwa. Chociaż zarówno analizy zamiaru leczenia, jak i analizy leczenia były stosowane do oceny nie gorszej jakości, porównano wyższości z populacją, która miała leczyć. Analizy dotyczące leczenia włączono w celu zapewnienia pełnego rozliczenia wyników, ale na wyniki w tej populacji mogły wpływać różnice między grupami dotyczące odsetka przerwania leczenia; dlatego wyniki te przedstawiono bez wartości P i należy je uznać za wstępne (Tabela 3). Dodaliśmy również szerszy wynik – poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe – jako drugorzędny wynik złożony, aby zapewnić większą moc wykrywania różnic między trzema rodzajami leczenia. Continue reading „Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów ad 7”

Leczenie chirurgiczne a leczenie niezwiązane ze zwężeniem kręgosłupa lędźwiowego ad 8

Często pacjenci obawiają się, że staną się gorzej bez operacji, ale tak nie było w przypadku większości pacjentów w grupie nieleczonej, którzy średnio wykazywali niewielką poprawę we wszystkich wynikach. Roczna stopa reoperacji z nawrotem zwężenia wynosiła 1,3%, podobnie jak w przypadku Malmivaary et al. (2%) oraz badanie Maine Lędźwiowego Kręgosłupa (1,2%). Po dwóch latach śmiertelność była prawie taka sama w dwóch badanych grupach i była niższa od prognoz aktuarialnych. Współczynnik zgonów pooperacyjnych wynoszący 0,3% i ogólny odsetek powikłań pooperacyjnych wynoszący 12% był nieznacznie lepszy od zgłoszonych wskaźników Medicare u pacjentów ze zwężeniem kręgosłupa, którzy nie przeszli fuzji kręgosłupa (wskaźnik śmiertelności, 0,8%, częstość powikłań, 14%). Continue reading „Leczenie chirurgiczne a leczenie niezwiązane ze zwężeniem kręgosłupa lędźwiowego ad 8”