Wplyw niedoczynnosci przedniego plata przysadki mózgowej na wzrost

Wpływ niedoczynności przedniego płata przysadki mózgowej na wzrost W przeciwieństwie do obrazów wywołanych nadczynnością przysadki mogą powstać inne obrazy kliniczne w związku z niedoczynnością przysadki mózgowej. Niedoczynność przedniego płata uzewnętrznia się w zaburzeniach wzrostu, przede wszystkim w postaci akromikrii i wzrostu karzełkowatego . a. Akromikria Odwrotnym stanem akromegalii jest jednostka chorobowa, zwana akromikrią. W akromikrii na czoło objawów występują bardzo drobne stopy i dłonie w stosunku do normalnie zbudowanego tułowia, wykazującego jednak pewne cechy karłowatości, lecz bez infantylizmu. Continue reading „Wplyw niedoczynnosci przedniego plata przysadki mózgowej na wzrost”

Objetosc klatki piersiowej

Pomimo wessania wysięku opłucnego zazwyczaj utrzymuje się jeszcze długo stłumienie odgłosu opukowego oraz osłabienie drżenia piersiowego wskutek zgrubienia opłucnej. W tym okresie słyszy się bardzo często w miejscu stłumienia tarcie opłucne, któremu nie towarzyszą już bóle, nawet podczas głębokiego oddychania. Objętość klatki piersiowej po chorej stronie zmniejsza się objawy przesunięcia sąsiednich narządów znikają, ilość dobowa moczu, przedtem zmniejszona, wzrasta, łaknienie wraca, poczucie chorego poprawia się, siły z każdym dniem wracają. W przypadkach gruźliczego zapalenia opłucnej wysięk wsysa się nieraz szybko, a pomimo to chory nadal gorączkuje i stopniowo rozwija się wyraźny obraz suchot płuc. Taki przebieg spostrzega się najczęściej u osób z większymi zmianami gruźliczymi w płucach. Continue reading „Objetosc klatki piersiowej”

Rak pluc:

Rak płuc: Początek choroby jest przeważnie nieuchwytny, częstszą skargą chorego bywa duszność i ogólne osłabienie; duszność jest nieraz wybitna już w tym okresie, w którym nie ma jeszcze rozległego stłumienia w dniach choroby stopniowo słabnie, w miarę dostosowywania się chorego. Wypuklenie chorej połowy klatki piersiowej z wygładzeniem międzyżebrzy, zwłaszcza w dolnych jej częściach. Rozszerzenie naczyń żylnych skóry na klatce piersiowej spostrzega się stosunkowo rzadko a wtenczas raczej w późniejszym okresie choroby. Osłabienie lub zniesienie drżenia piersiowego w dolnych częściach klatki piersiowej. Stłumienie odgłosu opukowego w dolnych częściach klatki piersiowej, zwiększające się ku dołowi, górna granica stłumienia w postaci linii Ellis-Damoiseau. Continue reading „Rak pluc:”

Badaniem radiologicznym stwierdza sie po chorej stronie cien, stopniowo coraz slabszy w miare oddalania sie od przepony

Badaniem radiologicznym stwierdza się po chorej stronie cień, stopniowo coraz słabszy w miarę oddalania się od przepony, narządy sąsiednie (serce, tchawica itd.) są przesunięte w stronę zdrowej polowy klatki piersiowej. Odgłos opukowy stłumiony. Próbne nakłucie klatki piersiowej wykrywa obecność wysięku. Wprowadzenie do jamy opłucnej 250-300 ml powietrza wywołuje objawy, znamienne dla puchliny opłucnej z odmą. Stałość objawów stopniowo w miarę poprawy. Continue reading „Badaniem radiologicznym stwierdza sie po chorej stronie cien, stopniowo coraz slabszy w miare oddalania sie od przepony”

Ostatnim zagadnieniem rozpoznawczym w przypadkach zapalenia oplucnej jest okreslenie okresu choroby

Ostatnim zagadnieniem rozpoznawczym w przypadkach zapalenia opłucnej jest określenie okresu choroby. Odróżnia się 2 okresy: 1) czynny, zapalny (stadium inflammatorium) 2) wchłaniania się wysięku (stadium resorptionis). Za pierwszym okresem przemawiają gorączka, zwiększanie się wysięku i tarcie opłucne nad wysiękiem z kłującymi bólami w boku. W drugim okresie wysięk więcej nie wzrasta, często pojawia się znowu tarcie opłucne, któremu nie towarzyszy już kłucie w boku, gorączka znika albo znacznie opada i ogólna ciepłota ciała wraca wreszcie do poziomu prawidłowego; gorączkowe wzniesienia ogólnej ciepłoty ciała utrzymują się, chociaż nie zawsze, tylko w zapaleniu na tle gruźliczym, nawet pomimo wessania się wysięku. W przypadkach zapalenia opłucnej dążymy jeszcze do określenia stanu płuca. Continue reading „Ostatnim zagadnieniem rozpoznawczym w przypadkach zapalenia oplucnej jest okreslenie okresu choroby”

Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 8

W związku z tym ciągła rozbieżność między grupami leczonymi pod względem umieralności w drugim roku jest znaczna. Odkrycia dotyczące śmiertelności sercowej były podobne. Chociaż wielkość zmniejszenia umieralności obserwowanej po TAVR jest uderzająca i nietypowa dla żadnej terapii sercowo-naczyniowej, pozostała trzeźwa 43% całkowita śmiertelność wśród pacjentów w grupie TAVR po 2 latach. Dlatego warto byłoby spróbować zidentyfikować zagrożoną populację, która uzyskałaby niewielką lub żadną długoterminową korzyść z TAVR z powodu nieodwracalnych warunków współistnienia lub innych czynników. Continue reading „Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 8”

Epidemiologia ostrego uszkodzenia nerek u krytycznie chorych dzieci i młodych dorosłych ad 7

Łączne 26,9% przypadków ostrego uszkodzenia nerek w obecnym badaniu można zatem uznać za ważny punkt odniesienia, biorąc pod uwagę dużą próbkę i skład wielonarodowy. Nasze wyniki badań dostarczają pouczających porównań z wynikami niedawno przeprowadzonego wieloośrodkowego badania u dorosłych, badania ostrego uszkodzenia nerek i epidemiologicznego badania epidemiologicznego (AKI-EPI ).3 Chociaż wskaźniki ogólnego i ciężkiego ostrego uszkodzenia nerek (odpowiednio 57,3% i 38,9%) ) były wyższe w badaniu na dorosłe od odpowiednich wartości w naszym badaniu, związek między ostrym uszkodzeniem nerek a umieralnością i zachorowalnością są podobne.3 Spekulujemy, że względnie niższe wskaźniki ostrego uszkodzenia nerek obserwowane w naszych badaniach reprezentują większą rezerwę nerkową u dzieci . Chociaż oba badania wykazują zwiększone ryzyko zgonu z wyższymi poziomami KDIGO (iloraz szans wynosił od 1,18 na etapie do 8,21 na etapie 3 w naszym badaniu i od 2,19 na etapie do 7,18 na etapie 3 w badaniu AKI-EPI), w badaniu nie wykazano związku między ostrym uszkodzeniem nerek a śmiertelnością w stadium 1. Wielokrotne współistniejące stany obserwowane u osób dorosłych mogą zwiększać podatność na ostre, związane z urazami, wyniki, co jest częściowo uzasadnione wyższą ogólną śmiertelnością obserwowaną w badaniu AKI-EPI niż w naszym badaniu (18,4% vs. 3,4%) . Continue reading „Epidemiologia ostrego uszkodzenia nerek u krytycznie chorych dzieci i młodych dorosłych ad 7”

Adiuwant Sunitinib w raku nerkowokomórkowym wysokiego ryzyka po nefrektomii ad 7

Ogólnie, wyniki te są zgodne z obserwacją, że chociaż rodzaj i częstość występowania zdarzeń niepożądanych mogą nie różnić się znacznie między tymi dwiema populacjami pacjentów, zdarzenia mogą być mniej akceptowalne u pacjentów poddanych nefrektomii.6 Pacjenci leczeni sunitynibem mieli znacznie niższe wyniki w zakresie jakości życia związanej ze zdrowiem niż osoby w grupie otrzymującej placebo, gdy byli oni leczeni aktywnie. Różnice od 10 do 20 punktów w podskalach QLQ-C30 odpowiadają umiarkowanej zmianie jakości życia, 14,15, a ogólnie 10-punktowa zmiana jest szeroko akceptowana jako klinicznie znacząca w przypadku różnych typów raka. W naszej próbie jedynie niższe wyniki dotyczące biegunki i utraty apetytu – oba dobrze znane działania niepożądane inhibitorów szlaku VEGF16,18 – miały znaczenie kliniczne.14,15
W badaniu ASSURE nie zaobserwowano poprawy przeżycia wolnego od choroby u pacjentów otrzymujących sunitynib lub sorafenib w porównaniu z placebo, w tym w podgrupach pacjentów z wyraźnymi wynikami histologicznymi komórek lub chorobą wysokiego ryzyka (stopień 3. lub 4. stadium nowotworu) .13 Wyraźne populacje pacjentów, schematy dawkowania i metody badań prawdopodobnie będą odpowiedzialne za różne wyniki w dwóch próbach. Continue reading „Adiuwant Sunitinib w raku nerkowokomórkowym wysokiego ryzyka po nefrektomii ad 7”

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów ad

W prospektywnej randomizowanej ocenie bezpieczeństwa Celecoxib Integrated versus Ibuprofen lub Naproxen (PRECISION), staraliśmy się ocenić wyniki sercowo-naczyniowe, żołądkowo-jelitowe, nerek i inne wyniki z celekoksybem w porównaniu z dwoma nieselektywnymi NLPZ. Metody
Projekt testowy i nadzór
Badanie PRECISION było randomizowanym, wieloośrodkowym, podwójnie ślepym badaniem obejmującym pacjentów z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym z reumatoidalnym zapaleniem stawów lub chorobą zwyrodnieniową stawów. Randomizacja była stratyfikowana zgodnie z pierwotną diagnozą (choroba zwyrodnieniowa stawów lub reumatoidalne zapalenie stawów), stosowanie kwasu acetylosalicylowego i region geograficzny. Szczegółowe metody badania zostały opublikowane wcześniej5, a zarówno protokół, jak i plan analizy statystycznej są dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. W każdym ośrodku centralna rada przeglądów instytucjonalnych (Schulman IRB) lub lokalna instytucja odwoławcza zatwierdziły badanie, a pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Continue reading „Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów ad”

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów ad 6

Współczynnik ryzyka dla zdarzeń żołądkowo-jelitowych w grupie ibuprofenu w porównaniu z naproksenem wynosił 1,08 (95% CI, 0,85 do 1,39, P = 0,53). Poważne epizody nerkowe występowały ze znacznie niższą częstością w grupie celekoksybu niż w grupie ibuprofenu (współczynnik ryzyka 0,61; 95% CI, 0,44 do 0,85; P = 0,004), ale różnica w częstości tego wyniku w grupie celekoksybu w porównaniu z grupą naproksenu nie było istotne (współczynnik ryzyka, 0,79, 95% CI, 0,56 do 1,12, P = 0,19). Inne wyniki
Częstość hospitalizacji z powodu nadciśnienia tętniczego była istotnie niższa w grupie leczonej celekoksybem niż w grupie ibuprofen (współczynnik ryzyka 0,60; 95% CI, 0,36 do 0,99; p = 0,04), ale nie była znacząco niższa w grupie celekoksybu niż w grupie naproksenu (Tabela 2). Wyniki analiz jakości życia i skuteczności w łagodzeniu objawów zapalenia stawów podano w tabeli S3 w dodatkowym dodatku. W ocenie bólu za pomocą skali VAS stwierdzono istotną, ale niewielką korzyść dla naproksenu w porównaniu z celekoksybem lub ibuprofenem; zmiana wyniku VAS od wartości wyjściowej wyniosła -9,3 . Continue reading „Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe celekoksybu, naproksenu lub ibuprofenu na zapalenie stawów ad 6”