Wzrost karlowaty (nanismus)

Wzrost karłowaty (nanismus) Wzrost karłowaty mogą wywołać te sprawy chorobowe przysadki mózgowej, które prowadzą do jej zniszczenia, szczególnie jej komórek kwasochłonnych, a mianowicie niszczące ją nowotwory, gruźlica, miażdżyca oraz jej zanik, wywołany uciskiem z otoczenia przysadki. Harmonijna budowa karłów jest zachowana i przedstawia obraz dziecięcości, ze skłonnością do szybkiego starzenia się. Tkanka łączna w karłowatości przysadkowej jest silnie dotknięta; skóra więc jest pomarszczona i zwisa, tkanka zaś podskórna tłuszczowa jest bardzo słabo rozwinięta. Powstaje również niedorozwój narządów płciowych. Karłowatość powstaje wtedy, gdy przysadka jest dotknięta w wieku bardzo młodym, a nawet w okresie niemowlęctwa — jako sprawa wrodzona. Continue reading „Wzrost karlowaty (nanismus)”

Choroby zwiazane z zaburzeniami w przedniej czesci przysadki mózgowej

Choroby związane z zaburzeniami w przedniej części przysadki mózgowej a. Choroba Frohlicha-Babińskiego Do chorób związanych z zaburzeniami czynności przedniej części przysadki należy także dystrophia adiposo-gettitalis, czyli choroba Frohljcha-Babińskiego, gdyż w przypadkach tej choroby najczęściej znajduje się na sekcjach nowotwory przysadki mózgowej. Mogą to być różnego rodzaju nowotwory, jak gruczolaki, raki, mięsaki, glejaki, skórzaki, torbiele , i inne, wychodzące z komórek barwnikochłonnych. Istnieją jednak przypadki, w których nowotwory nie są związane z przysadką, lecz z jej otoczeniem (podwzgórze) oraz dalszymi odcinkami mózgu. Również urazy przysadki mózgowej i choroby zakaźne, zwłaszcza kiła, doprowadzają do dystrophia adiposogenitalis. Continue reading „Choroby zwiazane z zaburzeniami w przedniej czesci przysadki mózgowej”

Zapalenie oplucnej suche

Zapalenie opłucnej suche 1. Ostre suche zapalenie opłucnej (Pleuritis sicca acuta) Anatomia patologiczna. Jak zapalenie innych błon surowiczych tak też i ostre zapalenie opłucnej rozpoczyna się przekrwieniem ograniczonym lub też rozlanym z następowym obrzmieniem błony surowiczej i podsurowicze wskutek wysiekania z rozszerzonych naczyń krwionośnych. Opłucna traci połysk i staje się ćma. Na jej powierzchni, zwłaszcza na opłucnej ściennej pojawiają się złogi włóknikowe z domieszką białych krwinek. Continue reading „Zapalenie oplucnej suche”

Objetosc klatki piersiowej

Pomimo wessania wysięku opłucnego zazwyczaj utrzymuje się jeszcze długo stłumienie odgłosu opukowego oraz osłabienie drżenia piersiowego wskutek zgrubienia opłucnej. W tym okresie słyszy się bardzo często w miejscu stłumienia tarcie opłucne, któremu nie towarzyszą już bóle, nawet podczas głębokiego oddychania. Objętość klatki piersiowej po chorej stronie zmniejsza się objawy przesunięcia sąsiednich narządów znikają, ilość dobowa moczu, przedtem zmniejszona, wzrasta, łaknienie wraca, poczucie chorego poprawia się, siły z każdym dniem wracają. W przypadkach gruźliczego zapalenia opłucnej wysięk wsysa się nieraz szybko, a pomimo to chory nadal gorączkuje i stopniowo rozwija się wyraźny obraz suchot płuc. Taki przebieg spostrzega się najczęściej u osób z większymi zmianami gruźliczymi w płucach. Continue reading „Objetosc klatki piersiowej”

Bardzo czesto po wysiekowym zapaleniu oplucnej powstaja zrosty

W innych przypadkach wysięk, pozostawiony swemu losowi, nie wsysa się przez długi czas i wiedzie ostatecznie do zwłóknienia opłucnej. Bardzo często po wysiękowym zapaleniu opłucnej powstają zrosty. Zresztą mogą one tworzyć się już na początku choroby, nawet w ciągu paru dni. Szczególną skłonność do tego spostrzega się w postaci opisanej przez Bernarda pod nazwą równoczesna gruźlica opłucno-płucna. Nieco odmienny od zwykłego bywa przebieg zapalenia wysiękowego opłucnej u starców i u dzieci. Continue reading „Bardzo czesto po wysiekowym zapaleniu oplucnej powstaja zrosty”

Od ostrego krupowego zapalenia pluc odróznia sie wysiekowe zapalenie oplucnej na podstawie nastepujacych danych wysiekowe zapalenie oplucne

Od ostrego krupowego zapalenia płuc odróżnia się wysiękowe zapalenie opłucnej na podstawie następujących danych wysiękowe zapalenie opłucne. 1. Początek choroby: kłucie w boku, dreszczyki, duszność, kaszel, przytomność zachowana. 2. Objętość chorej połowy klatki piersiowej w przypadkach wielkiego wysięku znacznie powiększona, międzyżebrza wygładzone. 3. Drżenie piersiowe w obrębie stłumienia odgłosu opukowego osłabione lub zniesione, powyżej stłumienia – wzmożone. 4. Stłumienie odgłosu opukowego jest o wiele wyraźniejsze i rozleglejsze; stłumienie zwiększa się ku dołowi, przechodząc vi stłumienie bezwzględne; górna granica stłumienia podnosi się ku górze w kierunku pachy, a następnie biegnąc ku przodowi stopniowo się obniża (linia Ellis Damoiseau). Continue reading „Od ostrego krupowego zapalenia pluc odróznia sie wysiekowe zapalenie oplucnej na podstawie nastepujacych danych wysiekowe zapalenie oplucne”

Zapalenie oplucnej wysiekowe surowicze

Zapalenie opłucnej wysiękowe surowicze. Od raka płuca, powikłanego wysiękowym zapaleniem opłucnej odróżnia się wysiękowe zapalenie płuc na podstawie cech. Od bąblowca dolnego płata płuc różni się wysiękowe zapalenie opłucnej szybszym rozwojem oraz cechami. Różnicowanie z marskością płuc opiera się na następujących danych. Osłabienie szmeru oddechowego w dolnej części klatki piersiowej zwiększające się ku dołowi w przypadkach miernego wysięku słyszy się w okolicy górnej granicy stłumienia, zwłaszcza w okolicy dolnego kąta łopatki łagodny szmer oskrzelowy, płynący z dala. Continue reading „Zapalenie oplucnej wysiekowe surowicze”

Równoczesna gruzlica oplucno-plucna rozpoczyna sie nieraz zdradziecko u osób przedtem, zdrowych suchym pokaszliwaniem

Równoczesna gruźlica opłucno-płucna rozpoczyna się nieraz zdradziecko u osób przedtem, zdrowych suchym pokaszliwaniem, stanami podgorączkowymi pod wieczór, z nocnymi potami, postępującą utratą łaknienia, chudnięciem i osłabieniem a badanie fizyczne klatki piersiowej wykrywa wysiękowe zapalenie opłucnej. Pojawiające się nieraz niespodziewanie krwioplucie albo prątki gruźlicy w plwocinie świadczą o równoczesnej sprawie gruźliczej także w miąższu płucnym. Poszukiwanie prątków w plwocinie powinno być bardzo staranne, gdyż w tej postaci bywa ich zwykle bardzo mało. Wysięk opłucny ma dużą skłonność do wsysania się. W miarę ubywania wysięku opada gorączka, wracają siły chorego, zaczyna wzrastać waga ciała, kaszel i ilość plwociny zmniejszają się, prątki w plwocinie oraz rzężenia stają się coraz rzadsze i po kilku tygodniach. Continue reading „Równoczesna gruzlica oplucno-plucna rozpoczyna sie nieraz zdradziecko u osób przedtem, zdrowych suchym pokaszliwaniem”

Powietrze zalegajace w pecherzykach plucnych odgrywa role jakby poduszeczki gumowej

Powietrze zalegające w pęcherzykach płucnych odgrywa rolę jakby poduszeczki gumowej, dzięki której w warunkach prawidłowych uraz oddechowy jest bardzo mały. Inaczej się dzieje, jeżeli w płucu powstaną zmiany, zwłaszcza jamy. Ruchy oddechowe płuca będą teraz szarpać i rozsuwać brzegi jamy, tak jak to widzimy w taśmie gumowej gdziekolwiek nadciętej, i przez to będą przeszkadzać bliznowaceniu chorego miejsca w płucu. Prawidłowo wykształcona odma opłucna znosi urazy oddechowe płuco pozostaje zapadnięte i nieruchome dzięki temu, że powietrze, wprowadzone do jamy opłucnej, w czasie wdechu, jako ciało sprężyste odpowiednio rozciąga się, a w okresie wydechu ulega ściśnieniu. Zatem odma opłucna lecznicza zmniejsza objętość chorego płuca i chroni je od wpływu ruchów oddechowych klatki piersiowej. Continue reading „Powietrze zalegajace w pecherzykach plucnych odgrywa role jakby poduszeczki gumowej”

Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 5

W podobnej analizie częstość zgonów sercowych w drugim roku wynosiła 13,2% w grupie TAVR i 32,1% w grupie leczonej standardowo (współczynnik ryzyka 0,48, 95% CI, 0,29 do 0,81, P = 0,004 przy użyciu test log-rank). Łącznie 20 z 58 kwalifikujących się pacjentów, którzy żyli w tym czasie było dozwolone (11 z nich przeszło między rokiem a rokiem 2) było leczonych TAVR, przy czym procedura była wykonywana średnio 699 . 166 dni (zakres, 462 do 979) po rozpoczęciu badania. Śmiertelność po roku wśród pacjentów, którzy przeszli na TAVR wynosiła 10%, w porównaniu z 21% wśród pacjentów, którzy kwalifikowali się, ale nie przekroczyli tego progu. Continue reading „Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 5”