Wzrost olbrzymi

Wzrost olbrzymi Wzrost olbrzymi (gigantismus) pochodzenia przysadkowego jest zwykle związany z nowotworem przysadki mózgowej, pochodzącym z komórek kwasochłonnych i posiada dużo wspólnych cech z akromegalią. Wzrost olbrzymi jest wyrazem nadczynności przedniej części przysadki mózgowej i powstaje przede wszystkim w wieku młodym, to znaczy u osób, których wzrost nie jest jeszcze ukończony. Kijanki np. po podawaniu wyciągu z przedniej części przysadki mózgowej wyrastają na olbrzymie okazy. Jeżeli natomiast wyłuszczymy przednią część przysadki mózgowej, to kijanki nie przemieniają się w żaby. Continue reading „Wzrost olbrzymi”

Wplyw niedoczynnosci przedniego plata przysadki mózgowej na wzrost

Wpływ niedoczynności przedniego płata przysadki mózgowej na wzrost W przeciwieństwie do obrazów wywołanych nadczynnością przysadki mogą powstać inne obrazy kliniczne w związku z niedoczynnością przysadki mózgowej. Niedoczynność przedniego płata uzewnętrznia się w zaburzeniach wzrostu, przede wszystkim w postaci akromikrii i wzrostu karzełkowatego . a. Akromikria Odwrotnym stanem akromegalii jest jednostka chorobowa, zwana akromikrią. W akromikrii na czoło objawów występują bardzo drobne stopy i dłonie w stosunku do normalnie zbudowanego tułowia, wykazującego jednak pewne cechy karłowatości, lecz bez infantylizmu. Continue reading „Wplyw niedoczynnosci przedniego plata przysadki mózgowej na wzrost”

Dziecko po urodzeniu wykazywalo, stale pragnienie i oddawalo duzo moczu

Również w związku z zaburzeniami rozwoju siodełka tureckiego – ucisk na przysadkę powoduje jej niedorozwój i powstaje upośledzenie jej czynności, co wyraża się między innymi w karłowatości przysadkowej (ruinismus pituitaris, nanosomia). Obserwowałem np. następujący przypadek karłowatości przysadkowej. Dziecko po urodzeniu wykazywało, stałe pragnienie i oddawało dużo moczu, przy czym bez podania wody nie można było uspokoić dziecka. Sprawa ta trwała bardzo długi czas, bo do lat 7. Continue reading „Dziecko po urodzeniu wykazywalo, stale pragnienie i oddawalo duzo moczu”

Zapalenie oplucnej suche

Zapalenie opłucnej suche 1. Ostre suche zapalenie opłucnej (Pleuritis sicca acuta) Anatomia patologiczna. Jak zapalenie innych błon surowiczych tak też i ostre zapalenie opłucnej rozpoczyna się przekrwieniem ograniczonym lub też rozlanym z następowym obrzmieniem błony surowiczej i podsurowicze wskutek wysiekania z rozszerzonych naczyń krwionośnych. Opłucna traci połysk i staje się ćma. Na jej powierzchni, zwłaszcza na opłucnej ściennej pojawiają się złogi włóknikowe z domieszką białych krwinek. Continue reading „Zapalenie oplucnej suche”

Taki przebieg górnej granicy stlumienia w postaci linii parabolicznej, zwanej linia Ellis – Damoiseau

Taki przebieg górnej granicy stłumienia w postaci linii parabolicznej, zwanej linią Ellis – Damoiseau, zależy od tego, że wysięk wznosi się najwyżej w bocznej części klatki piersiowej, gdzie sprężystość tkanki płucnej jest znacznie zmniejszona. Na tylnej tedy powierzchni klatki piersiowej przy kręgosłupie między nim a górną granicą stłumienia stwierdza się trójkąt nieco jawniejszego odgłosu opukowego, zwany trójkątem Garlanda Nie ma go tylko w przypadkach bardzo wielkich wysięków, gdy płuco ulega znacznemu uciskowi. Górna granica stłumienia odpowiada istotnej granicy wysięku tylko przy średniej jego ilości, przy wielkich natomiast wysiękach znajduje się wyżej górnej granicy wysięku, zależnie od mniejszej powietrzności płuca, a na odwrót przy małych wysiękach niżej. Powyżej górnej granicy stłumienia słabym opukiwaniem stwierdza się często odgłos opukowy przytłumiony lub bębenkowy zwany odgłosem opukowym skody. W przypadkach bardzo wielkiego wysięku, wywołującego bezpowietrzność górnego płata płuca, można otrzymać ton tchawicy Williamsa w przypadkach wysięku sięgającego, co najmniej do dolnego kąta łopatki stwierdza się bardzo cichym opukiwaniem po stronie przeciwległej przy kręgosłupie przytłumienie w postaci trójkąta przykręgowego, który opisał pierwszy Koranyj w r. Continue reading „Taki przebieg górnej granicy stlumienia w postaci linii parabolicznej, zwanej linia Ellis – Damoiseau”

Rozpoznanie rozlanego wysiekowego zapalenia oplucnej czesto nie nastrecza trudnosci

Rozpoznanie rozlanego wysiękowego zapalenia opłucnej często nie nastręcza trudności. Za płynem w jamie opłucnej przemawia przede wszystkim stłumienie odgłosu opukowego w obrębie przylegania płuc zwiększające się ku dołowi. Towarzyszy mu zniesienie drżenia piersiowego oraz osłabienie szmerów oddechowych zwiększające się ku dołowi. Drżenie piersiowe powyżej stłumienia bywa zwykle wzmożone. Rozpoznać równoczesnych zmian w płucu na podstawie badania fizycznego klatki piersiowej często nie podobna, gdyż już sam wysięk może wywoływać objawy fizyczne w zakresie szczytu płuca, zależnie od mniejszej jego powietrzności wskutek ucisku płuca. Continue reading „Rozpoznanie rozlanego wysiekowego zapalenia oplucnej czesto nie nastrecza trudnosci”

Goraczka bywa w razie dolaczenia sie niezytu oskrzeli

Gorączka bywa w razie dołączenia się nieżytu oskrzeli, zwłaszcza, gdy powstanie rozszerzenie oskrzeli albo, gdy ją wywołuje choroba podstawowa, np. gruźlica. Nakłuciem opłucnej nie stwierdza się obecności płynu w jamie opłucnej. Od przewlekłego zapalenia dolnego płata płuca dołączającego się do ostrego zapalenia krupowego lub odoskrzelowego, odróżnia się wysiękowe zapalenie opłucnej na podstawie danych badania fizycznego klatki piersiowej z uwzględnieniem cech, które przytoczyłem w różnicowaniu między zapaleniem opłucnej a zapaleniem płuc krupowym i odoskrzelowym. Te same kryteria pozwalają odróżnić wysiękowe zapalenie opłucnej od samorodnego przewlekłego zapalenia płuc. Continue reading „Goraczka bywa w razie dolaczenia sie niezytu oskrzeli”

Okreslenie pochodzenia wysieku

Określenie pochodzenia wysięku ułatwia także cytologiczne jego badanie, polecone przez Edwarda Korczyńskiego. W wysiękach gruźliczych przeważa zwykle limfocytoza dochodząca do 65-98%, przewagę natomiast białych krwinek wielojądrzastych spostrzega się w wysiękach gruźliczych tylko w pierwszych dniach choroby oraz w okresie jej zaostrzeń. Jeżeli wysięk powstaje bardzo powoli, niepostrzeżenie, to przewaga limfocytów jest prawie pewnym dowodem gruźliczego pochodzenia wysięku. Dla stwierdzenia tła wysięku w zapaleniu opłucnej pochodzenia bakteryjnego uciekamy się także do bakterioskopowego badania wysięku, wysiewania jego na odpowiednie pożywki i szczepienia świnkom morskim. Bakterioskopowo bada się preparaty sporządzone z osadu wysięku po jego odwirowaniu albo ze skrzepów z wysięku po uprzednim sztucznym trawieniu skrzepów (jest to inoskopia Jousseta). Continue reading „Okreslenie pochodzenia wysieku”

Ropne zapalenie oplucnej u chorych na gruzlice pluc

Osobnego omówienia wymaga ropne zapalenie opłucnej w toku gruźlicy płuc. Prątki gruźlicy wywołują ropniaki opłucne stosunkowo rzadko. Ropne zapalenie opłucnej u chorych na gruźlicę płuc zdarza się częściej na tle zakażenia opłucnej bakteriami ropotwórczymi lub zakażenia mieszanego prątkami gruźlicy i bakteriami ropotwórczymi. Bakterie ropotwórcze mogą w tych przypadkach przedostać się do opłucnej z ogniska ropnego. Zakażenie mieszane powstaje najczęściej wtedy, gdy jama gruźlicza podopłucna (caverna subpleuralis) przebije się do jamy opłucnej oraz wtedy, gdy w toku leczenia gruźlicy płuc odmą opłucną oderwie się zrost opłucny z wciągniętą doń częścią płuca. Continue reading „Ropne zapalenie oplucnej u chorych na gruzlice pluc”

Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 5

W podobnej analizie częstość zgonów sercowych w drugim roku wynosiła 13,2% w grupie TAVR i 32,1% w grupie leczonej standardowo (współczynnik ryzyka 0,48, 95% CI, 0,29 do 0,81, P = 0,004 przy użyciu test log-rank). Łącznie 20 z 58 kwalifikujących się pacjentów, którzy żyli w tym czasie było dozwolone (11 z nich przeszło między rokiem a rokiem 2) było leczonych TAVR, przy czym procedura była wykonywana średnio 699 . 166 dni (zakres, 462 do 979) po rozpoczęciu badania. Śmiertelność po roku wśród pacjentów, którzy przeszli na TAVR wynosiła 10%, w porównaniu z 21% wśród pacjentów, którzy kwalifikowali się, ale nie przekroczyli tego progu. Continue reading „Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej w przypadku nieoperacyjnego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej AD 5”