Wpływ aprotyniny na wynik po przeszczepie tętnic wieńcowych ad 6

I bary oznaczają 95% CI. Tabela 3. Tabela 3. Wyniki z wielozmiennego modelu regresji dla procentowego zwiększenia poziomu kreatyniny w surowicy. Nieskorygowane i skorygowane (przewidywane) procentowe zwiększenie poziomu kreatyniny w surowicy i częstość występowania dializy w każdej z trzech grup przedstawiono na rycinie 2. Dla wyniku kreatyniny końcowy model kowariancyjny zawierał wartości dla 19 czynników predykcyjnych z 9456 pacjentów. Chociaż wynik Parsonnetu był znaczący w tym modelu, ani EuroSCORE ani data operacji nie były. Znacznie większy wzrost kreatyniny był związany ze stosowaniem aprotyniny niż z użyciem kwasu aminokapronowego lub bez leczenia, szczególnie u starszych pacjentów; występowało istotne interakcje między stosowaniem aprotyniny a wiekiem (P <0,001). Nie stwierdzono istotnej różnicy w procentowym wzroście poziomu kreatyniny w surowicy między pacjentami otrzymującymi kwas aminokapronowy i tymi, którzy nie otrzymywali terapii antyfibrynolitycznej, niezależnie od wieku. W tabeli 3 przedstawiono szczegółowe wyniki modelu głównych efektów bez terminu interakcji, aby umożliwić bezpośrednią interpretację efektów leczenia. Wpływ wymogu transfuzji krwi został przetestowany w modelu kontrolnym, ale nie był znaczący. Chociaż wystąpiły istotne różnice w nieskorygowanej częstości dializy wśród trzech grup badanych (ryc. 2), skorygowana częstość występowania dializy nie różniła się istotnie (iloraz szans dla aprotyniny w porównaniu z kwasem aminokapronowym, 1,32; 95% CI, 0,77 do 2,27) .
Dyskusja
Dyskutuje się o stosowaniu terapii antyfibrynolitycznej w celu zmniejszenia krwawienia podczas kardiochirurgii, szczególnie w złożonych przypadkach, takich jak powtórna sternotomia. Dyskusja nad tym, który narkotyk należy stosować. W prospektywnej kohorcie obejmującej 10 275 pacjentów poddanych operacji kardiochirurgicznej w jednym ośrodku, informujemy o związku między terapią aprotyniną a zwiększoną śmiertelnością krótko- i długoterminową, jak również zwiększonym stopniem ostrego uszkodzenia nerek.
Różnice w nieskorygowanych wskaźnikach wyników między pacjentami otrzymującymi aprotyninę a tymi otrzymującymi kwas aminokapronowy lub bez terapii były uderzające po 30 dniach, roku i później. Te różnice w śmiertelności pozostawały znaczące po korekcie o ryzyko (ryc. 1), co rodzi pytanie: czy stosowanie aprotyniny zwiększa śmiertelność krótko- i długoterminową po operacji kardiochirurgicznej. To pytanie należy rozpatrywać w kontekście potencjalnych korzyści z aprotyniny (która jest wskazaniem dla leku): zmniejszona transfuzja krwi. Jednakże bardziej chorzy pacjenci poddawani bardziej złożonym operacjom częściej wymagają transfuzji krwi, a zatem istnieje większe prawdopodobieństwo, że otrzymają aprotyninę, niż pacjenci poddawani mniej skomplikowanym operacjom. Tak więc, jak ostatnio zasugerował Furnary i in., 17, istotną kwestią jest potrzeba transfuzji. U naszych pacjentów leczenie aprotyniną nie zmniejszyło potrzeby transfuzji, nawet gdy rok operacji, rodzaj zabiegu chirurgicznego i punktacja skłonności do aprotyniny zostały uwzględnione w analizie wieloczynnikowej. Chociaż może to po prostu oznaczać resztkowe zakłócenia, może to również oznaczać, że potencjalne korzyści nie przewyższają potencjalnego ryzyka związanego z zastosowaniem aprotyniny.
Stosowanie aprotyniny znacznie wzrosło pod koniec lat 90. i na początku XXI wieku do czasu opublikowania raportów Mangano i wsp. 6 oraz Karkouti i wsp. 7 w 2006 r.
[przypisy: avimed katowice, kryształy szczawianu wapnia w moczu, szpital rybnik orzepowice ]

Powiązane tematy z artykułem: avimed katowice kryształy szczawianu wapnia w moczu szpital rybnik orzepowice